Hasierara

Kontsultak

Auzoak

aginaga    elizalde    kalezar    txikierdi    [ urdaiaga ]    zubieta   

Irisasi eta Andatza mendipean sortu zen Urdaiaga.

Urdaiaga San Esteban elizaren feudoa zen, eta Orre a g a ko monastegiarekin erlazionatua
zegoen, Leandro Silvan ikerlariak zioenez, baina ezin daiteke hori ziurtatu, izan ere Orreagak
lur hauetan zuen eragina askoz ere lehenago koa baita. 1413an aipatzen da “Sant Esteban de
Hohoa” lehenengo aldiz. Luis Murugarren historialariak dio, XVI. mendearen erdi aldean, San
Estebanen bazegoela komentu bat moja frantziskotarrekin, baita 1598an berena zuten Errotaberri
etxea saldu zutela ere.

Baina gaur Urdaiaga den eremu honen historia askoz ere lehenago hasi zen.Antso Jakituna
Nafarroako erregeak Donostiari “Hiri Gutuna” edo “Carta Puebla” delakoa eman zionean, hiri
berriaren barrutiak “Oria ibaian zuen muga”. Beraz, gaur Zubieta eta Urdaiaga diren lurrak ez
ziren gelditzen hiri berriaren eskumenean.Antso erregeak argitzen du erregearen jabegopean
zeuden lurrei ematen ziela bere forua. Beharbada, garai haietan dago e n e ko Urdaiaga (eta
Zubieta) Orreagako monastegiarenak ote ziren?

Bestalde, XIV. mendean, hiribildua fundatu zenean, Belmonte,Aginaga eta Zubietarekin batera
“Juan Ochoa de Urd ayagaren lurra” aipatzen da. Juan Ochoa horren jaurgo bat ote zen
Urdaiaga?

Garai hartatik aurrera, Urdaiaga Usurbilgo alde nagusietako bat da, bertan izan baitute oinarria
hainbat familia garrantzitsuk; U rdaiaga leinuaz gain, hemen ditugu hiru Berreiartzak, Gilisasti,
Zabalea, Illunbe, O a... oinetxeak. Honela, San Esteban ermitari, Oako San Esteban ere
deitzen zaio, Oa baserria bere ondoan baitago.

XVIII. mendearen erdialdean, Urdaiagan baziren dagoeneko 40-45ren bat baserri Oria ibaiaren
ezkerraldean barreiatuak.
Hiru errota eta aingurak egiteko sutegiak ere bazeuden. Hala ere, San Esteban auzo txiki bat
besterik ez zen.

San Esteban ermita, auzoko erdigunean kokatua, San Salbatore elizari erantsia egon da beti,
nahiz eta batzuetan parrokia deitzen zitzaion.

Denborarekin, San Esteban ermita dagoen gain honen bi aldeetara beste bi auzune sortu
z i re n : Txokoalde eta Santuenea. Baserr i t a rren kofradia ere bazegoen bertan, “San Esteban”
deitzen zena.

Txokoalde auzunea Urdaiagako dorre zaharr a ren inguruan sortu zen. Hainbat baserri eta
etxe egin ziren haren inguruan, hala nola, Irigoindegi, Karatxea, Errementaldegi, Portu...Txokoaldeko
baserr i t a rrek ere bazuten beren kofradia, eta Simonenezarrean biltzen ziren; gero a go
Simoneneberri edo Zumetanera pasa ziren.

Z o rrotzeko zubia egin baino lehenago, Aialdenea eta Sañarrienea baserrien artean zego e n
ibi zaharretik zehar joaten zen lotura Usurbildik San Esteban ermitara. Aspaldi, aipatutako ibi
horretan, bandoen borroketan hil zuten Oñaztarren Martin López de Murua buruzagia. Geroa
go, Zorro t z e ko zubia egin zen, baina lehenagotik han izango ziren Ermotegiak, Aialdenea,
Sañarrienea eta gaur desagertutako Santuenea baserriak.

1955etik aurrera, eta ondorengo hamarkadan, handitu egin zen etxe berri asko egin baitzituzten,
gaur ezagutzen dugun moduan egituratuz.

Mendipean eta ibai ertzean lasai daude Urdaiaga eta urdatarrak.“Larrosa bat du Usurbilek
politena eta zu zera Urdaiaga” diote Antton Aranburuk jarritako bertsoek.

Zorrotzeko zubitik hurbil, Santuenea auzunean hiru baserri daude elkarri erantsiak: Atxeganea, Aialdenezar eta Aialdeneberri. Aialdenezarrari iparraldetik erantsia dagoena da Aialdeneberri. Dena den, zenbait erregistrotan ez da izen honekin agertzen.

1892an, Axentxio Elustondok "Usurbil mendez-mende" liburuan, Aialde bi etxebizitzako etxea aipatzen du. Izan ere, Aialdenezar eta Atxeganea etxe bakarra izan ziren. Beharbada, hasiera batean Aialdeneberri, Zaharraren etxe-orde gisa erabiltzeko eraikia izan zen, eta geroago, bertan familia bizitzen jarri eta baserri bihurtu zen. Orain dela urte gutxi, guztiz eraberritu dute, eta etxebizitzaz gainera sagardotegi bat dago.

Aialdeneko nagusia, Irazu izenekoa Asteasuko Illobategi baserrira joan zen behin. Nonbait berea zuen, eta maizterra bisitatzera joan zen. Han mutil koskor bat ezagutu zuen, dirudienez Bizkai baserrikoa zena, eta huraxe gustatu. Gurasoekin hitz egingo zuela esan zion maizterrari, eta haiek nonbait baimena emanda gero, Asentxio Rekondo mutikoa Aialdenera etorri zen. Geroago, nagusiaren alabarekin ezkondu zen, eta bertan jarri ziren bizitzen. Geroztik, Asentxiok zenbait etxe eta baserri erosi zituen, hala nola, Usurbilgo Arrueneaberri eta Aginagako Ibindos. Geroago, Aialdenean maizterra utzi, eta familia Arrueneaberrira joan zen.

Eustakio Atxega eta Maria Beloki ziren maizter haiek. Maria Beloki Bidaniako Usarraga baserrikoa zen, eta Orioko Rekondotarren etxera etorri zen neskame. Elgoibarko Donato Irasuegirekin ezkondu zen eta sei seme-alaba izan zituzten. Senarra tifusarekin hil zen ordea, eta geroago Maria bigarren aldiz ezkondu zen, Eustakio Atxega Ikuzarekin, aginagatarra sortzez, eta lau seme-alaba izan zituzten. Joxe Luis semea Zabalera ezkondu zen, Juan Kruz eta Josefina kalera, eta azkenik, Juliana etxera, hau da, Aialdeneberrira. Gaur egun, Juliana etxe honetako amona da. Aiako Joxe Mari Lazkano Sarobezabalekin ezkondu zen, eta lau seme-alaba izan. Beraiek erosi zuten Aialdeneberri. Behiak aspaldi kendu zituzten, 1944 aldean.

Maria Beloki emakume fina eta langilea zen, eta oso andre eskuzabala. Emagin lanean aritu zen urte luzeetan; horrela, Urdaiagako haur gehienak bere laguntzaz jaiotzen ziren.

Baserriaren lotutako argazkiak: