Hasierara

Kontsultak

Auzoak

aginaga    elizalde    kalezar    txikierdi    [ urdaiaga ]    zubieta   

Irisasi eta Andatza mendipean sortu zen Urdaiaga.

Urdaiaga San Esteban elizaren feudoa zen, eta Orre a g a ko monastegiarekin erlazionatua
zegoen, Leandro Silvan ikerlariak zioenez, baina ezin daiteke hori ziurtatu, izan ere Orreagak
lur hauetan zuen eragina askoz ere lehenago koa baita. 1413an aipatzen da “Sant Esteban de
Hohoa” lehenengo aldiz. Luis Murugarren historialariak dio, XVI. mendearen erdi aldean, San
Estebanen bazegoela komentu bat moja frantziskotarrekin, baita 1598an berena zuten Errotaberri
etxea saldu zutela ere.

Baina gaur Urdaiaga den eremu honen historia askoz ere lehenago hasi zen.Antso Jakituna
Nafarroako erregeak Donostiari “Hiri Gutuna” edo “Carta Puebla” delakoa eman zionean, hiri
berriaren barrutiak “Oria ibaian zuen muga”. Beraz, gaur Zubieta eta Urdaiaga diren lurrak ez
ziren gelditzen hiri berriaren eskumenean.Antso erregeak argitzen du erregearen jabegopean
zeuden lurrei ematen ziela bere forua. Beharbada, garai haietan dago e n e ko Urdaiaga (eta
Zubieta) Orreagako monastegiarenak ote ziren?

Bestalde, XIV. mendean, hiribildua fundatu zenean, Belmonte,Aginaga eta Zubietarekin batera
“Juan Ochoa de Urd ayagaren lurra” aipatzen da. Juan Ochoa horren jaurgo bat ote zen
Urdaiaga?

Garai hartatik aurrera, Urdaiaga Usurbilgo alde nagusietako bat da, bertan izan baitute oinarria
hainbat familia garrantzitsuk; U rdaiaga leinuaz gain, hemen ditugu hiru Berreiartzak, Gilisasti,
Zabalea, Illunbe, O a... oinetxeak. Honela, San Esteban ermitari, Oako San Esteban ere
deitzen zaio, Oa baserria bere ondoan baitago.

XVIII. mendearen erdialdean, Urdaiagan baziren dagoeneko 40-45ren bat baserri Oria ibaiaren
ezkerraldean barreiatuak.
Hiru errota eta aingurak egiteko sutegiak ere bazeuden. Hala ere, San Esteban auzo txiki bat
besterik ez zen.

San Esteban ermita, auzoko erdigunean kokatua, San Salbatore elizari erantsia egon da beti,
nahiz eta batzuetan parrokia deitzen zitzaion.

Denborarekin, San Esteban ermita dagoen gain honen bi aldeetara beste bi auzune sortu
z i re n : Txokoalde eta Santuenea. Baserr i t a rren kofradia ere bazegoen bertan, “San Esteban”
deitzen zena.

Txokoalde auzunea Urdaiagako dorre zaharr a ren inguruan sortu zen. Hainbat baserri eta
etxe egin ziren haren inguruan, hala nola, Irigoindegi, Karatxea, Errementaldegi, Portu...Txokoaldeko
baserr i t a rrek ere bazuten beren kofradia, eta Simonenezarrean biltzen ziren; gero a go
Simoneneberri edo Zumetanera pasa ziren.

Z o rrotzeko zubia egin baino lehenago, Aialdenea eta Sañarrienea baserrien artean zego e n
ibi zaharretik zehar joaten zen lotura Usurbildik San Esteban ermitara. Aspaldi, aipatutako ibi
horretan, bandoen borroketan hil zuten Oñaztarren Martin López de Murua buruzagia. Geroa
go, Zorro t z e ko zubia egin zen, baina lehenagotik han izango ziren Ermotegiak, Aialdenea,
Sañarrienea eta gaur desagertutako Santuenea baserriak.

1955etik aurrera, eta ondorengo hamarkadan, handitu egin zen etxe berri asko egin baitzituzten,
gaur ezagutzen dugun moduan egituratuz.

Mendipean eta ibai ertzean lasai daude Urdaiaga eta urdatarrak.“Larrosa bat du Usurbilek
politena eta zu zera Urdaiaga” diote Antton Aranburuk jarritako bertsoek.

Itzao Usurbilgo dermioaren mendebalean aurkitzen da, Oria ibaiaren erribera lauetan. Usurbilgo baserririk isolatuena eta herrigunetik urrutien daudenetakoa da, eta eragozpen handienak izan dituena bertara heltzeko.

XIX. mendearen hasieran egindako baserria da. 1808an, Usurbilgo San Salbatoreko erretorea zenak esaten du Orreagako Kolejiatarena zen "Izaoa"ko ihitza luberritu zela. Honela, lurren langintzarekin batera, Itzao hiru familiarentzat izateko eraiki zen. Eraikuntza handia da (29,50 x 11,10 m.), bi solairu eta ganbaraduna, harri eta manposteriaz egina. Hiru zati berdinetan zatitua dago, eta etxebizitza bakoitzari solairuko 100 m2 dagozkio. Gaur, Itzao abandonatua dago, erriberetan larrean ibiltzen diren behien borda edo txabola bihurtua.

Itzaon hiru familia bizi ziren lehen. Batetik, Alkorta-Etxeberria sendia: Pedro Alkortaren semea Juan Alkorta deitzen zen, eta honen emaztea Orioko Errezabalgo Maria Etxeberria zen. Bost seme-alaba zituzten. Baserriaren hegoaldeko zatian bizi ziren. Bestalde, erdiko etxebizitzan, Urdangarin-Oliden familia bizi zen, Antonio Urdangarin eta Iñaxi Oliden emaztea. Azkenik, iparraldeko zatian Joxe Goikoetxea orendaindarra bizi zen. Bere seme Patxi Goikoetxeak emaztea, Enkarni Oliden, oriotarra zuen, ibaiaren beste aldekoa, Salmaristikoa alegia, eta erdiko etxebizitzan bizi zen Iñaxi Olidenen ahizpa. Zortzi seme-alaba zituzten. Beraz, jende asko bizi zen Itzaon. 1954an, Pello Goikoetxea Oliden soldaduskara joan zenean, Itzaon 31 lagun bizi ziren guztira. Lehenago, are gehiago ziren baserri honetan bizitakoak, 40 lagunetik gora. 1973 inguruan, bertan bizi ziren hiru familiek -bederatzi lagun- betirako utzi zuten Itzao.

Baserriaren lotutako argazkiak: