Hasierara

Kontsultak

Auzoak

aginaga    elizalde    kalezar    txikierdi    [ urdaiaga ]    zubieta   

Irisasi eta Andatza mendipean sortu zen Urdaiaga.

Urdaiaga San Esteban elizaren feudoa zen, eta Orre a g a ko monastegiarekin erlazionatua
zegoen, Leandro Silvan ikerlariak zioenez, baina ezin daiteke hori ziurtatu, izan ere Orreagak
lur hauetan zuen eragina askoz ere lehenago koa baita. 1413an aipatzen da “Sant Esteban de
Hohoa” lehenengo aldiz. Luis Murugarren historialariak dio, XVI. mendearen erdi aldean, San
Estebanen bazegoela komentu bat moja frantziskotarrekin, baita 1598an berena zuten Errotaberri
etxea saldu zutela ere.

Baina gaur Urdaiaga den eremu honen historia askoz ere lehenago hasi zen.Antso Jakituna
Nafarroako erregeak Donostiari “Hiri Gutuna” edo “Carta Puebla” delakoa eman zionean, hiri
berriaren barrutiak “Oria ibaian zuen muga”. Beraz, gaur Zubieta eta Urdaiaga diren lurrak ez
ziren gelditzen hiri berriaren eskumenean.Antso erregeak argitzen du erregearen jabegopean
zeuden lurrei ematen ziela bere forua. Beharbada, garai haietan dago e n e ko Urdaiaga (eta
Zubieta) Orreagako monastegiarenak ote ziren?

Bestalde, XIV. mendean, hiribildua fundatu zenean, Belmonte,Aginaga eta Zubietarekin batera
“Juan Ochoa de Urd ayagaren lurra” aipatzen da. Juan Ochoa horren jaurgo bat ote zen
Urdaiaga?

Garai hartatik aurrera, Urdaiaga Usurbilgo alde nagusietako bat da, bertan izan baitute oinarria
hainbat familia garrantzitsuk; U rdaiaga leinuaz gain, hemen ditugu hiru Berreiartzak, Gilisasti,
Zabalea, Illunbe, O a... oinetxeak. Honela, San Esteban ermitari, Oako San Esteban ere
deitzen zaio, Oa baserria bere ondoan baitago.

XVIII. mendearen erdialdean, Urdaiagan baziren dagoeneko 40-45ren bat baserri Oria ibaiaren
ezkerraldean barreiatuak.
Hiru errota eta aingurak egiteko sutegiak ere bazeuden. Hala ere, San Esteban auzo txiki bat
besterik ez zen.

San Esteban ermita, auzoko erdigunean kokatua, San Salbatore elizari erantsia egon da beti,
nahiz eta batzuetan parrokia deitzen zitzaion.

Denborarekin, San Esteban ermita dagoen gain honen bi aldeetara beste bi auzune sortu
z i re n : Txokoalde eta Santuenea. Baserr i t a rren kofradia ere bazegoen bertan, “San Esteban”
deitzen zena.

Txokoalde auzunea Urdaiagako dorre zaharr a ren inguruan sortu zen. Hainbat baserri eta
etxe egin ziren haren inguruan, hala nola, Irigoindegi, Karatxea, Errementaldegi, Portu...Txokoaldeko
baserr i t a rrek ere bazuten beren kofradia, eta Simonenezarrean biltzen ziren; gero a go
Simoneneberri edo Zumetanera pasa ziren.

Z o rrotzeko zubia egin baino lehenago, Aialdenea eta Sañarrienea baserrien artean zego e n
ibi zaharretik zehar joaten zen lotura Usurbildik San Esteban ermitara. Aspaldi, aipatutako ibi
horretan, bandoen borroketan hil zuten Oñaztarren Martin López de Murua buruzagia. Geroa
go, Zorro t z e ko zubia egin zen, baina lehenagotik han izango ziren Ermotegiak, Aialdenea,
Sañarrienea eta gaur desagertutako Santuenea baserriak.

1955etik aurrera, eta ondorengo hamarkadan, handitu egin zen etxe berri asko egin baitzituzten,
gaur ezagutzen dugun moduan egituratuz.

Mendipean eta ibai ertzean lasai daude Urdaiaga eta urdatarrak.“Larrosa bat du Usurbilek
politena eta zu zera Urdaiaga” diote Antton Aranburuk jarritako bertsoek.

Andatzako gainaren iparmendebaleko mendi-bizkar altu batean, Puelaberri baino beherago, Puelazar baserriko horma eroriak daude. Iparraldean, azpialdean, Urteaga baserriaren basoak daude, ekialdean, Amirierreka, eta azkenik, mendebalean, Igartzazabal baserria dago.

XVII. mendearen bukaerarako (1689), Puelazar eraikia zegoen. Dirudienez, Saroe jauregiko lokarrikoak ziren lurretan egin zen baserria. Gaur ere, aipatutako jauregiko ondorengoena izaten jarraitzen du. Puelazarrean beti artzain-familia maizterrak bizitu ziren.

Joxe Ramon Zubimendiren "Zubieta mila urteko herria" liburuko "Zubietako Herri Artxibo Historikoa"ren testuetan, 1704an Zubietan izan zen auzi bateko lekuko gisa, Sebastian de Lopetegui izeneko bat agertzen da. Baliarrainen jaioa zen, herri hartako Lopetegi oinetxeko semea. Lopetegik deklaratu zuenez, 42 urteko artzaina zen eta, lau urte zeramatzan Puelazarrean maizter. Lehenago Sorabillako beste baserri batean izana zen.

1864eko "Nomenclátor de la provincia de Guipúzcoa" zerrendan aipatzen da "Puelaviejo" izeneko baserria, udaletxetik 3.100 metrora.

Fermin Arregi artzaina Puelazarrera maizter etorri zen Bergaratik. Ferminen seme bat, Ignazio Mari Arregi Aranburu, Puelazarren jaio zen 1884an, eta 19 urte zituela Zubietako Zuasti baserrira joan zen.

Zubietara joan zen Juana izeneko beste alaba bat ere, Etxenagusira. Baserri horretako Joxe Angel Mendizabal Gorrotxategirekin ezkondu zen.

Arregi familiak alde egin eta gero, Joxe Mari Izagirre eta Maria Malkorra zizurkildarrak bizitu ziren Puelazarren. Haiekin batera bizi zen ezkongabea zen ahizpa Maria ere. Seme bat ere bazuten. Baserri honek belardi zabalak zituen, eta arto eta babarrun asko ereiten zen. Hiru edo lau abelburu izaten ziren ukuiluan.

1955 eta 1960 inguruan, Puelazarreko familia Lasartera joan zen bizitzera, eta baserria, hutsik, erori egin zen.

Baserriaren lotutako argazkiak: